Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Το Δαχτυλίδι


Καθώς εργάζομαι στο Ειδικό Δημοτικό και στο ΕΕΕΕΚ που είναι η επόμενη βαθμίδα εκπαίδευσης στην ειδική αγωγή συγκεκεριμένης επαρχιακής πόλης, έχω την τύχη να βλέπω τη μετάβαση των παιδιών από το ένα σχολείο στο άλλο. Στο ΕΕΕΕΚ λοιπόν φέτος βρίσκονται τα δυο μεγαλύτερα αδέλφια μιας οικογένειας ενώ το τρίτο είναι ακόμα στο δημοτικό. Μια συνάδελφος χάρισε στο κορίτσι του δημοτικού ένα δαχτυλίδι και δυο ασορτί τσιμπιδάκια για τα μαλλιά. Η Σ. ήταν πολύ χαρούμενη και μου τα έδειξε που τα είχε στην τσάντα της, "Φόρεσέ τα", της είπα...Την επόμενη μέρα φόραγε μόνο τα τσιμπιδάκια...δεν έδωσα όμως σημασία. 
Όταν ήρθε η μέρα που πήγα στο ΕΕΕΕΚ είδα την μεγαλύτερη αδελφή της να φορά το δαχτυλίδι της Σ. Είχαμε μαζί συνάντηση οπότε τη ρώτησα πώς και φορά το δαχτυλίδι της Σ. Επειδή γνωρίζω τα παιδιά αυτά δυο ολόκληρες σχολικές χρονιές, υπέθεσα ότι η μεγάλη αδελφή Λ. τσακώθηκε με την μικρή αδελφή Σ. και της πήρε το δαχτυλίδι με το έτσι θέλω...
Η Λ. κατέβασε το βλέμμα και τρεμόπαιξαν τα χείλη της...ήταν έτοιμη να κλάψει... "Τι έγινε Λ; Σου έδωσε η αδελφή σου το δαχτυλίδι της;" Δεν απαντούσε. Κατάλαβα ότι δεν της το έδωσε. "Τι είπε η μητέρα σου που πήρες το δαχτυλίδι της Σ;" Δεν απαντούσε, μόνο έκλαιγε. "Δεν πειράζει, της είπα, μπορείς να κλάψεις όσο θες. Να ξέρεις όμως ποιο είναι το σωστό, το να δώσεις πίσω στην αδελφή σου το δαχτυλίδι της. Το ξέρω ότι σου αρέσει και το θες να το φοράς κι εσύ. Εντάξει, το φόρεσες δυο μέρες, είδες πώς φαίνεται στο χέρι σου, τώρα θα πας να της το δώσεις, εντάξει;"
 Η Λ. έκλαιγε και μου είχε γυρίσει και την πλάτη της. "Τι νιώθεις τώρα;", την ρώτησα. "Είσαι λυπημένη, θυμωμένη, τι;" "Είμαι θυμωμένη με σένα", μου είπε. "Δεν πειράζει...Θύμωσες που σου είπα ποιο είναι το σωστό.... Η μαμά σου τι είπε για το δαχτυλίδι;", επέμεινα. "Τίποτα", απάντησε. "Πώς τίποτα, δεν μπορεί, κάτι θα είπε". "Δεν το ξέρει", αποκάλυψε η Λ. Ούτε η Σ.το ξέρει. Νομίζει ότι χάθηκε!"...
Όταν ενημέρωσα και το υπόλοιπο προσωπικό μου είπαν ότι όλοι της έκαναν τις προηγούμενες μέρες κοπλιμέντα για το καινούριο δαχτυλίδι κι ότι η Λ. καμάρωνε, χαμογελούσε και όταν τη ρωτούσαν ποιος σου το έδωσε, απαντούσε "αρραβωνιάστηκα με ένα αγόρι!"... Οπότε όλοι τώρα έμαθαν την ιστορία πίσω από το δαχτυλίδι...
Την επόμενη μέρα η Λ.με αγκάλιασε και τη ρώτησα τι έγινε με το δαχτυλίδι και μου είπε χαρούμενα "Μου το χάρισε τελικά η Σ., κυρία!". Όταν πηγα στο δημοτικό ρώτησα την Σ. και μου είπε ότι όντως έδωσε το δαχτυλίδι της και το ένα τσιμπιδάκι της στην αδελφή της. Της είπα μπράβο που είναι τόσο γενναιόδωρη και μοιράζεται με την αδελφή της τα πράγματα της και έτσι τελείωσε αισίως η περιπέτεια αυτού του δαχτυλιδιού...!


Προτεινόμενα παιδικά βιβλία για την ζήλεια ανάμεσα στα αδέλφια:


  • Ο πύργος της Λίζας, Κατερίνα Ζωντανού, εκδ. Μεταίχμιο.
  • Όλοι μαζί στον μπλε καναπέ, Tim Hopgood, Εκδ. Καλειδοσκόπιο
  • Κοιμήσου επιτέλους 2, Αριστείδης Μιχαλόπουλος, Εκδ. Ερευνητές
  • Αδέλφια ενωμένα, ποτέ νικημένα, Μάγια Δεληβοριά, Εκδ. Κέδρος



Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget